Tabela doboru dławików plastikowych Pg

Typ dławika	Wewnętrzne Æ dla wejścia kablowego	Odpowiednie dla kabli:
	mm	3-żyłowych mm²		4-żyłowych mm²		5-żyłowych mm²
		NYY	NYM	NYY	NYM	NYY	NYM
Pg 11 Pg 16 Pg 21 Pg 29 Pg 36 Pg 42	8…13 8…16 11…22 19…32 30…39 37…43	2,5 6 16 35 - -	4 10 16 35 - -	2,5 6 16 35 70 95	4 6 16 35 - -	1,5 6 10 16 - -	2,5 4 10 16

NYM – lekki kabel w izolacji plastikowej

NYY – kabel w izolacji plastikowej

NYCY – kabel z koncentryczną żyłą przewodzącą

NYCWY – kabel z koncentryczną falistą żyłą przewodzącą i plastikową osłoną.

Ochrona przeciwwybuchowa

Mieszanina wybuchowa jest to taka mieszanina gazów palnych, par cieczy zapalnych lub pyłów i włókien z powietrzem albo innymi utleniaczami, w której dostateczna ilość czynników palnych (powyżej tzw. dolnej granicy wybuchowości) i która pod wpływem energii cieplnej np. iskry, płomienia, łuku elektrycznego lub nagrzanej powierzchni, ulega gwałtownemu spaleniu w połączeniu z gwałtownym wzrostem ciśnienia.

Mieszaniny wybuchowe dzieli się na dwie grupy:

- grupa I – metan i pył węglowy w wyrobiskach podziemnych (metanowa)

- grupa II – gazy i pary, z wyjątkiem metanu w wyrobiskach podziemnych.

Grupa II dzieli się na podgrupy:

- IIA – propanowa (122 gazów i par)

- IIB – etylenowa (27 gazów i par)

- IIC – wodorowa (4 gazy).

Temperatura samozapłonu jest najniższą temperaturą, w której następuje zapalenie mieszaniny z powietrzem w sposób samorzutny, pod ciśnieniem atmosferycznym.

Klasy temperaturowe są przypisane urządzeniom z uwagi na maksymalne dopuszczalne temperatury powierzchni oraz mieszaninom gazów i par z powietrzem, zależnie od wartości ich temperatur samozapłonu.

Klasa temperaturowa	Temperatura samozapłonu ⁰c	Maksymalna temperatura powierzchni ⁰c
T1	> 450	450
T2	>300 do 450	300
T3	>200 do 300	200
T4	> 135 do 200	135
T5	>100 do 135	100
T6	> 85 do 100	85

Strefy zagrożenia wybuchem

Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 3 listopada 1992 roku ustanowiona została następująca klasyfikacja stref zagrożenia wybuchem:

· Z0 – strefa, w której mieszanina wybuchowa gazów, par lub mgieł występuje stale lub długotrwale w normalnych warunkach pracy

· Z1- strefa, w której mieszanina wybuchowa gazów, par lub mgieł może występować w normalnych warunkach pracy

· Z2 – strefa, w której istnieje niewielkie prawdopodobieństwo wystąpienia mieszaniny wybuchowej gazów, par lub mgieł, przy czym mieszanina wybuchowa może występować jedynie krótkotrwale,

· Z10 – strefa, w której mieszanina wybuchowa pyłów występuje często lub długotrwale w normalnych warunkach pracy

· Z11 – strefa, w której zalegające pyły mogą krótkotrwale stworzyć mieszaninę wybuchowa wskutek przypadkowego zawirowania powietrza.

Rodzaje budowy przeciwwybuchowej

e - budowa wzmocniona

Konstrukcja urządzenia i jego podzespołów wyklucza powstanie iskier, ładunków elektrostatycznych lub nadmiernego nagrzewania podczas normalnej eksploatacji.

i – urządzenie iskrobezpieczne

Urządzenia przeciwwybuchowe tak samo skonstruowane aby z dużym prawdopodobieństwem wykluczało możliwość powstania zapłonu mieszaniny wybuchowej w warunkach normalnej i awaryjnej pracy. Daje gwarancję największego bezpieczeństwa, ale jest możliwe tylko dla aparatury małej mocy (np. aparatura kontrolno-pomiarowa).

m – urządzenia hermetyzowane masą izolacyjną

Części stanowiące potencjalne zagrożenie są zalane masa izolacyjną wystarczająco odporna na wpływy otoczenia. Mieszanina wybuchowa nie może dotrzeć do źródła zapłonu.

d – urządzenia przeciwwybuchowe z osłona ognioszczelną

Rodzaj zabezpieczenia, w którym elementy mogące powodować zapłon są umieszczone w osłonce zabezpieczającej przed przeniesieniem eksplozji na zewnątrz urządzenia.

q – urządzenia z osłona piaskową

Osłona jest wypełniona pisakiem lub innym materiałem sypkim. Powstający we wnętrzu łuk magnetyczny nie może spowodować zapłonu mieszaniny znajdującej się wewnątrz urządzenia.

o – osłona olejowa

Wszystkie części urządzenia stanowiące potencjalne źródło zapłonu są zanurzone w oleju.

Przykład oznaczenia:

EExde I/IIB T3

Urządzenie elektryczne budowy przeciwwybuchowej, ognioszczelnej, posiadające niektóre części o budowie przeciwwybuchowej wzmocnionej, którego maksymalna temperatura powierzchni nie może przekroczyć 200⁰. Do użytku w kopalniach metanowych oraz w przestrzeniach zagrożonych wybuchem innych niż kopalnie metanowe. Stosowane do mieszanin wybuchowych, gazów i par o grupach wybuchowości IIA i IIB o temperaturze powyżej 200⁰(klasa temperaturowa T3), oraz metanu w wyrobiskach podziemnych.

Określenie stopnia ochrony IP i IK

Stopień ochrony

przed dostępem ciał stałych i wody do części pod napięciem – IP przed uderzeniem – IK

Zgodnie z normami: PN-92/E-08106, EN 60529 Zgodnie z normą NF EN 50 102

IP IK

Ochrona Ochrona

przed ciałami stałymi przed wnikaniem wody

	Wymagania		Wymagania		Wytrzymywana energia uderzeniowa [J]	Określenie trzecią cyfrą stopnia ochrony IP (wg PN-92/E-08106)
0	Brak ochrony	0	Brak ochrony	00	0	0
1	Ochrona przed ciałami stałymi większymi niż 50 mm (przypadkowy dotyk dłonią)	1	Ochrona przed kroplami wody padającymi pionowo (z kondensacji)	01	0,15
2	Ochrona przed ciałami stałymi większymi niż 12,5 mm (przypadkowy dotyk palcami)	2	Ochrona przed kroplami wody padającymi na obudowę przy jej przechyle do 15 ⁰ względem położenia normalnego	02	0,20	1
3	Ochrona przed ciałami stałymi większymi niż 2,5 mm (drut, wkrętak)	3	Ochrona przed kroplami wody padającymi na obudowę pod kątem do 60⁰ od pionu	03	0,35
4	Ochrona przed ciałami stałymi większymi niż 1,0 mm (cienkie narzędzia, cienkie przewody)	4	Ochrona przed kroplami wody padającymi ze wszystkich stron (deszcz)	04	0,50	3
5	Ochrona przed pyłami – dozwolone dojście pyłu do obudowy w ilości nie zakłócającej prawidłowej pracy urządzeń	5	Ochrona przed strumieniami wody kierowanymi z dowolnej strony	05	0,70
6	Całkowita ochrona przed pyłami	6	Ochrona przed silnymi strumieniami wody lub zalewaniem falą	06	1
		7	Ochrona przed zalaniem, przy zanurzeniu na określoną głębokość w określonym czasie	07	2	5
		8	Ochrona przed zalaniem, przy długotrwałym zanurzeniu i zwiększonym ciśnieniu wody	08	5
				(1)	6	7
				09	10
				10	20	9

Oznaczenia budowy przewodów wg normy PN:

Symbol przewodu	Budowa przewodu
DY	Przewód o żyle miedzianej jednodrutowej (D), oraz o izolacji z polwinitu zwykłego (Y).
DYc	Przewód o żyle miedzianej jednodrutowej (D), oraz o izolacji z polwinitu ciepłoodpornego (Yc).
LgY	Przewód o żyle miedzianej wielodrutowej (L) giętkiej (g), oraz o izolacji z polwinitu zwykłego (Y).
LgYc	Przewód o żyle miedzianej wielodrutowej (L) giętkiej (g), oraz o izolacji z polwinitu ciepłoodpornego (Yc).
YDY	Przewód o żyłach miedzianych jednodrutowych (D), oraz o izolacji z polwinitu zwykłego (Y) i o powłoce polwinitowej (Y).
YDYp	Przewód o żyłach miedzianych jednodrutowych (D), oraz o izolacji z polwinitu zwykłego (Y) i o powłoce polwinitowej (Y), płaski (p).
YDYt	Przewód o żyłach miedzianych jednodrutowych (D), oraz o izolacji z polwinitu zwykłego (Y) i o powłoce polwinitowej (Y), wtynkowy (t).
SMYp	Sznur (S) mieszkaniowy (M) o żyłach miedzianych oraz o izolacji polwinitowej (Y), płaski (p)
OMY	Przewód oponowy (O), mieszkaniowy (M), o żyłach miedzianych oraz o izolacji i oponie polwinitowej (Y), okrągły.
OMYp	Przewód oponowy (O), mieszkaniowy (M), o żyłach miedzianych oraz o izolacji i oponie polwinitowej (Y), płaski (p).
OWY	Przewód oponowy (O), warsztatowy (W), o żyłach miedzianych oraz o izolacji i oponie polwinitowej (Y), okrągły.
AsXSn	Przewód elektroenergetyczny samonośny (s) o żyłach aluminiowych (A) oraz o izolacji z polietylenu usieciowanego (XS) odporny na rozprzestrzenianie się płomienia (n).
YKY	Kabel (K) elektroenergetyczny o izolacji polwinitowej (Y) i powłoce polwinitowej (Y), z żyłami miedzianymi.
YAKY	Kabel (K) elektroenergetyczny o izolacji polwinitowej (Y) i powłoce polwinitowej (Y), z żyłami aluminiowymi.